1 . بحث‌هايى پيرامون مبدأ و صفات خداوند و نظام شگفت‌انگيز خلقت مخصوصا آفرينش آسمان‌ها و ستارگان و زمين و مواهب آن و پرندگان و آب‌هاى جارى و گوش و چشم و ابزار شناخت . 2 . بحث‌هايى پيرامون معاد و عذاب و دوزخ و گفتگوى مأموران عذاب با دوزخيان و مانند آن . 3 . انذار و تهديد كافران و ظالمان به انواع عذاب‌هاى دنيا و آخرت . سورهء ممتحنه ( م ت ح « 1 » ن ) شصتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 13 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء حشر و پيش از سورهء صف قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 10 است و محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . دستور به حب فى اللّه و بغض فى اللّه . 2 . دعوت مسلمين به الهام گرفتن از حضرت ابراهيم ( كه از قوم خود بيزارى جست ) 4 . مسألهء زنان مهاجر و آزمايش و امتحان آنها . سورهء مناجات ( م ) سورهء فاتحة الكتاب را گويند ، زيرا كه مصلى در نماز به اين سوره با خداى خود راز مىگويد و عرض نياز و مناجات مىنمايد . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 192 - منهج الصادقين ) سورهء مناعه ( م نّ ع ) سورهء ملك را گويند ( قرآن شناخت ، ص 324 ) سورهء منافقون ( م ف ) شصت و سومين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 11 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء جمعه و پيش از سورهء تغابن قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى انسان‌هاى دورو و رياكار ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . نشانه‌هاى منافقان . 2 . بر حذر داشتن مؤمنان از توطئه‌هاى منافقان و لزوم مراقبت دائم در اين زمينه . 3 . هشدار به مؤمنان كه مواهب مادى دنيا آنها را از ذكر خداوند غافل نكند . 4 . توصيه به انفاق در راه خدا و بهره‌گيرى از اموال پيش از آنكه مرگ فرا رسد و آتش حسرت به جان انسان بيفتد . سورهء منجيه ( م ى ) سورهء ملك را گويند . ( منهج الصادقين - تفسير نمونه - الاتقان ، ج 1 ، ص 195 ) سورهء منفره نام ديگر سورهء توبه ( تاريخ قرآن ، ص 584 ) سورهء منقذه ( م ق ذ ) سورهء مائده را گويند براى اين كه صاحب خود را از فرشتگان عذاب خلاص و انقاذ مىكند . ( تاريخ جمع قرآن كريم ، ص 200 - پژوهشى در تاريخ قرآن كريم ، ص 142 ) سورهء منقره نام ديگر سورهء توبه ( تاريخ قرآن ، ص 584 - الاتقان ، ج 1 ، ص 193 ) سورهء مودت ( م و دّ ) سورهء ممتحنه را گويند به خاطر نهى از مودت مشركان در نخستين آيه ( تفسير نمونه - منهج الصادقين )

--> ( 1 ) . بعضى به فتح « ح » خوانده‌اند به اعتبار زنان مهاجرى كه مورد امتحان قرار گرفتند و بعضى آن را كسر « ح » خوانده‌اند به خاطر اين‌كه سوره وسيلهء امتحان است .